یلی وقت ها انگار با خودمان لجبازی می کنیم، نشانه های بدی را که از
رفتار و گفتار طرف مقابل می فهمیم نادیده می گیریم و آن قدر رمانتیک بازی
درمی آوریم و همه چیز را عالی تصور می کنیم که با سر به زمین می خوریم یا
برعکس آن قدر تلخ و سیاه به همه چیز نگاه می کنیم که به مرز جنون می رسیم.
اما این لجبازی از کجا می آید؟ تجربه های تلخ عاطفی، توجه زیاد به حرف
دیگران، بی توجهی به حرف و رفتارهای طرف مقابل به عمد، تفسیر رفتارها به
شکلی که دوست داریم (خوب یا بد)، خوش باوری یا ناباوری، مقایسه کردن رابطه
خودمان با دیگران و حس انتقام جویی ای که گاهی دلیل آن را هم نمی دانیم،
مهم ترین دلایل بی اعتمادی یا اعتماد بیش از حد به طرف مقابل و احساسات
اوست که همین باعث به هم خوردن رابطه یا ادامه غیرمنطقی آن است.
● بت پرستی مدرن
وقتی از طرف مقابل بت می سازیم و او را موجودی بی عیب و نقص و مقدس تصور
می کنیم، خودمان را فراموش می کنیم و فکر می کنیم در مقابل این انسان برتر
هیچ هستیم! ولی او هم مثل ما آدم است؛ با همه خصوصیت های خوب و بد یک آدم؛
مثل خود ما. بنابراین طرف مقابل را باید آن طور که هست و با همه خوبی ها و
بدی هایش ببینیم و بعد هر تصمیمی که خواستیم بگیریم. یادمان باشد ما هم
حتما ویژگی هایی داشته ایم که او جذب ما شده است. تصمیم گیری با چشم باز،
یکی از مهم ترین نکات برای شروع و تداوم یک رابطه خوب و پایدار است.
● عشق تحمیلی
اگر احساس کنیم کسی می خواهد خودش را به ما تحمیل کند، چه می کنیم؟ اولین
واکنش همه ما «فرار کردن» از دست اوست؛ فرقی هم نمی کند رابطه ما چقدر دور
یا نزدیک است؛ مهم این است که از رفتار طرف مقابل احساس خوبی نداریم.
بنابراین به جای «تحمیل کردن» خودمان به طرف مقابل، خیلی عادی رفتار کنیم؛
نه آن قدر بی اعتنا و نه آن قدر احساساتی که او را پشیمان کنیم و فراری
بدهیم؛ خودمان باشیم و بگذاریم گذر زمان و رفتار منطقی هر دوی ما، عشق و
علاقه پایدار و محکمی را بینمان ایجاد کند؛ عشق ناشی از یک حس خوب.
● نه کوچک نه بزرگ
نقطه مقابل بزرگ بینی طرف مقابل، خودبزرگ بینی است. اطمینان و اعتماد بیش
از حد به خود، بین ما فاصله می اندازد و نمی گذارد احساسات یکدیگر را درک
کنیم. از طرفی گاهی وقتی دچار خودبزرگ بینی می شویم، نمی توانیم یا بهتر
بگوییم، عمدا نمی خواهیم احساسات مان را به طرف مقابل نشان بدهیم و همین
«فاصله» به تدریج باعث دوری و سپس جدایی می شود.
● رؤیاپردازی ممنوع!
اگر قرار باشد از لحظه خداحافظی تا دیدار یا تلفن بعدی، چشم مان را روی
واقعیت ها ببندیم و رؤیابافی کنیم و حرف ها و رفتارهای طرف مقابل را آن
طور که دوست داریم تعبیر و تفسیر کنیم، قافیه را باخته ایم. سرخوشی و شادی
هم حدی دارد. با چشم و گوش باز – باز باز – حرف ها و رفتارهای طرف مقابل
را ببینیم و بشنویم و با چشم بسته تصمیم نگیریم. چشم بسته چاه را نمی بیند.
● او می فهمد
گاهی وقت ها درباره تصمیم هایی که می گیریم یا قرار است بگیریم، دچار
دودلی می شویم. دروغ گفتن و تظاهر کردن بی فایده است؛ چون طرف مقابل به
راحتی احساس ما را می فهمد. بنابراین «صداقت» اولین و مهم ترین نکته برای
شروع یک زندگی مشترک سالم و موفق است. حتی اگر صداقت ما باعث قطع پیوندمان
در همان دوران نامزدی شود نباید بترسیم؛ چون مطمئنا رابطه معیوب بوده و
دیر یا زود این رشته پاره می شده است.
● جای مقایسه نیست
زندگی، شخصیت، رفتار و گفتار، خانواده و فرهنگ خانوادگی هر کدام از ما با
دیگری متفاوت است و درست به همین دلیل «انتخاب» و «ارتباط» ما با طرف
موردنظرمان نیز با دیگران فرق می کند. درست به دلیل همین تفاوت ها،
«مقایسه کردن»، یکی از رفتارهای اشتباهی است که به شدت به رابطه ۲نفر آسیب
می رساند. اگر به این رفتار، حس انتقام جویی هم اضافه شود، پایان ماجرا
معلوم است.
خیلی از ما عادت کرده ایم زندگی و روابط شخصی مان را با رابطه و زندگی
دیگران مقایسه کنیم و به دنبال این مقایسه هم، یا از طرف مقابل توقع های
خاصی داشته باشیم یا انتقام ناکامی های قبلی مان را از نامزدمان بگیریم!
مقایسه کردن را فراموش کنیم و به خاطر بسپاریم که رابطه هر کدام از ما
منحصر به فرد است و مثل خود ما و رفتارهای ویژه خود ما هستند.
● مثل یک راه بی پایان
با کمی دقت و تیزهوشی می توانیم طوری رفتار کنیم که همیشه برای هم حرفی
برای گفتن داشته باشیم و از هم خسته نشویم. مطالعه، آگاهی از آنچه در
اطراف ما می گذرد، آگاهی از علایق و نیازهای طرف مقابل و… همگی راهکارهایی
است که ۲نفر را همیشه برای هم دوست داشتنی و نو نگه می دارد. در یک کلام
اگر از همدیگر «عقب بمانیم»، زندگی مان نابود می شود؛ مثل ترازویی که
همیشه یک کفه آن سنگین تر از دیگری است. زن و مرد باید هم پای هم حرکت
کنند تا همیشه همراه هم باشند.
● ساده اما نه مثل بچه ها
بچه ها را دیده اید که چطور بی پروا و آزاد ابراز احساسات می کنند. هرچند
قرار نیست ما هم مثل کودکان رفتار کنیم اما باید صداقت و آزادی در نشان
دادن احساسات را از آنها یاد بگیریم. وقتی احساسات مان را صادقانه بیان می
کنیم، همان طور هم جواب می گیریم. بنابراین به جای اینکه با تکلف رفتار
کنیم و از ابراز احساسات بترسیم، راحت و آزاد ابراز محبت کنیم. حتی با
گفتن دلخوری هایمان، به طرف مقابل فرصت دفاع می دهیم و همین فرصت، کدورت
های بین ما را از بین می برد؛ پس از حرف زدن نترسیم.
● آنها نشانه او هستند
اختلاف عروس و داماد با خانواده طرف مقابل آن قدر تکراری و نخ نماست که
بهتر است اصلا درباره آن حرف نزنیم. فقط یادمان باشد پدر و مادر او، بخش
مهمی از زندگی و حتی شخصیت او هستند و آزردن آنها مساوی است با آزردن کسی
که خیلی دوستش داریم. از طرفی همسر ما هر چقدر هم که باگذشت و مهربان
باشد، تحمل بی اعتنایی و کم اعتنایی به عزیزان اش را ندارد. بنابراین اگر
تلافی هم نکند، دلخور و افسرده خواهد شد و به تدریج از ما متنفر می شود.و
در نهایت اینکه نامزدی می تواند شیرین ترین دوران پیش از شروع زندگی مشترک
باشد؛ اگر توقع ها، خواسته ها و محبت ها خالص و دوست داشتنی و همراه با
عقل و منطق باشد.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1391ساعت   توسط ماه کوچولو
|
تعدادی از مهارت های زندگی مشترک موجب می شوند تا به رغم اختلافات موجود در میان همسران، زندگی سرشار از رضایت، تفاهمی داشته باشند.1) پذیرش اینکه زندگی زناشویی یک ارتباط عاطفی دو طرفه است، به این معنی
که اگر ابراز توجه و محبت از سوی یکی با پاسخ مناسب از سوی دیگری همراه
نشود، جنبه عاطفی این ارتباط رفته رفته خاموش و سرد می شود.
۲) توانایی همدلی به این مفهوم که فرد بتواند خود را در جایگاه همسرش قرار دهد و مسایل را از دیدگاه او نیز ببیند و درک کند.
۳) از لحاظ عاطفی حامی همسرتان باشید، به او روحیه و اعتماد به نفس بدهید و از زحماتش به نحو مقتضی قدردانی کنید.
۴) تقسیم کار و مسوولیت براساس عدالت و توافق طرفین صورت گیرد.
۵) در مدیریت امور مالی، از مذاکره، مطالعه و برنامه ریزی مشترک روی گردان نباشید.
۶) در زمینه نوع و فراوانی فعالیت ها و روابط اجتماعی با یکدیگر مذاکره و توافق کنید.
۷) سعی کنید عقاید، احساسات و نیازهای خود را روشن و واضح بیان کنید.
۸) به سخنان یکدیگر گوش فرا دهید و با یکدیگر به شیوه سازنده گفتگو کنید.
۹) در تصمیم گیری ها مشارکت کنید و مسوولیت اقدامات و اشتباهات خود را بپذیرید.
۱۰) سعی کنید از رفتارها و عاداتی که برای طرف مقابل آزار دهنده است بپرهیزید.
۱۱) یادتان نرود که زندگی مشترک محدودیت هایی را برای طرفین به وجود می
آورد که باید آماده باشید آنها را در حد معقول و منطقی بپذیرید.
۱۲) در تنظیم روابط با فرزندان و خویشاوندان، روی اصول مشترک توافق کنید.
۱۳) به عقاید و اعمال مذهبی، اصول اخلاقی، ارزش ها و اهداف فردی یکدیگر احترام بگذارید.
۱۴) آماده باشید که در صورت بروز اختلاف هر چند جزیی، در اسرع وقت به طور
مشترک به ریشه یابی آن پرداخته و علت را برطرف سازید. گاه روی هم جمع شدن
اختلافات حل نشده و رنجش های جزیی سبب از هم پاشیدن ازدواج های بلندمدت می
شود.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1391ساعت   توسط ماه کوچولو
|
در آغوشم بگیر
بگذار گرمی دستانت را حس کنم
و مرا ببوس تا با هر بوسه ات به آسمان پرواز کنم
نگاهم کن و اشتیاق چشمانم را ببین
لرزش دستانم و سستی قدمهایم را نظاره کن
تنها تو را می خواهم
بگذار دوباره در نگاهت غرق شوم
بگذار دوباره در آغوشت بخواب روم
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1390ساعت   توسط ماه کوچولو
|
تعدادی از مهارت های زندگی مشترک موجب می شوند تا به رغم اختلافات موجود در میان همسران، زندگی سرشار از رضایت، تفاهمی داشته باشند.1) پذیرش اینکه زندگی زناشویی یک ارتباط عاطفی دو طرفه است، به این معنی
که اگر ابراز توجه و محبت از سوی یکی با پاسخ مناسب از سوی دیگری همراه
نشود، جنبه عاطفی این ارتباط رفته رفته خاموش و سرد می شود.
۲) توانایی همدلی به این مفهوم که فرد بتواند خود را در جایگاه همسرش قرار دهد و مسایل را از دیدگاه او نیز ببیند و درک کند.
۳) از لحاظ عاطفی حامی همسرتان باشید، به او روحیه و اعتماد به نفس بدهید و از زحماتش به نحو مقتضی قدردانی کنید.
۴) تقسیم کار و مسوولیت براساس عدالت و توافق طرفین صورت گیرد.
۵) در مدیریت امور مالی، از مذاکره، مطالعه و برنامه ریزی مشترک روی گردان نباشید.
۶) در زمینه نوع و فراوانی فعالیت ها و روابط اجتماعی با یکدیگر مذاکره و توافق کنید.
۷) سعی کنید عقاید، احساسات و نیازهای خود را روشن و واضح بیان کنید.
۸) به سخنان یکدیگر گوش فرا دهید و با یکدیگر به شیوه سازنده گفتگو کنید.
۹) در تصمیم گیری ها مشارکت کنید و مسوولیت اقدامات و اشتباهات خود را بپذیرید.
۱۰) سعی کنید از رفتارها و عاداتی که برای طرف مقابل آزار دهنده است بپرهیزید.
۱۱) یادتان نرود که زندگی مشترک محدودیت هایی را برای طرفین به وجود می
آورد که باید آماده باشید آنها را در حد معقول و منطقی بپذیرید.
۱۲) در تنظیم روابط با فرزندان و خویشاوندان، روی اصول مشترک توافق کنید.
۱۳) به عقاید و اعمال مذهبی، اصول اخلاقی، ارزش ها و اهداف فردی یکدیگر احترام بگذارید.
۱۴) آماده باشید که در صورت بروز اختلاف هر چند جزیی، در اسرع وقت به طور
مشترک به ریشه یابی آن پرداخته و علت را برطرف سازید. گاه روی هم جمع شدن
اختلافات حل نشده و رنجش های جزیی سبب از هم پاشیدن ازدواج های بلندمدت می
شود.
+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم مهر 1389ساعت   توسط ماه کوچولو
|
ما در اینجا تعدادی روش مفید را برای تقویت و بهبود روابط میان همسران
پیشنهاد می کنیم . البته باید دانست که حتماً نباید همه آنها را با هم و
در یک زمان به کار برد.
شما می توانید با توجه به ویژگی های خود و همسرتان موارد مناسب را انتخاب کرده و در مواقع لزوم به کار برید:
ولی باید دانست که در این مواقع فقط زندگی زناشویی به نوعی به خواب رفته
است و تنها کاری که باید بکنید این است که بیدارش کنید. هر صبح پس از
برخواستن از خواب کمی فکر کنید و بیندیشید که چه کاری می توانید بکنید تا
همسرتان زندگی بهتری داشته باشد. سعی کنید در روز حداقل یک کار که سبب
رضایت او است انجام دهید. رفته رفته این کار به نوعی عادت تبدیل می شود و
به این ترتیب همواره همسر شما جزء اولین مسائلی می شود که ذهنتان را به
خود مشغول می سازد. متأسفانه امروزه کانونهای خانوادگی زیادی ، تنها به
دلیل همین مسئله عادی شدن روابط و رسیدن به نوعی روزمرگی از هم پاشیده می
شوند.
زن و شوهر باید قدر زندگی زناشویی خود را بدانند. باید توجه کنید که زندگی
قرار نیست همیشه بر وفق مراد شما باشد. روزهای خوب و بد همیشه وجود دارند
و این حقیقت زندگی است. پس سعی کنید به هنگام بروز نارضایتی ها در زندگی
صبر را پیشه خود سازید و کوچکترین بهانه ای را برای دعوا قرار ندهید. سعی
کنید همراه با هم روزهای سخت زندگی را تحمل کنید و همچون روزهای شیرین، در
سختی ها نیز با هم باشید. به خاطر داشته باشید که شما ازدواج کرده اید که
یک تن شوید و همه چیزتان با هم مشترک شود. نه این که تبدیل به رقبایی شوید
که همواره در حال حسادت و نیش و کنایه زدن به یکدیگر هستند.
همانطور که از همسرتان توقع دارید بعضی از کارها را بکند یا نکند ، به او
نیز اجازه دهید همین توقع را از شما داشته باشد. ولی توقعات بی جا از
همسرتان نداشته باشید. زن و شوهر حتی می توانند در میان جمع بدون بیان
کلمه ای ، با اشاره و طرز نگاه یکدیگر را تشویق و حمایت کنند و به این
ترتیب به او بفهمانند که علیرغم تمام مشکلات و اختلافات او را دوست دارند
و درکش می کنند. تا جایی که می توانید از یکدیگر انتقاد نکنید. البته
راهنمایی و گوشزد کردن ایرادات طرف مقابل با انتقادات بیجا فرق می کند.
انتقاد مستقیم اغلب سبب رنجیدگی خاطر طرف مقابل می شود، بهتر است نکات
مورد نظرمان را در لفافه و به صورتی کاملاً غیر مستقیم به همسرمان بگوییم
. چرا که شرط اول زندگی مشترک ، پذیرفتن بدون قید و شرط یکدیگر است. حتماً
نسبت به هم اعتماد داشته باشید. در غیر این صورت عشق و علاقه واقعی
میانتان شکل نخواهد گرفت. همیشه و تحت هر شرایطی برای کمک به همسرتان
آماده باشید. مگر قرار نیست شما بهترین دوست او باشید؟ پس توجه به او و
نیازهایش و درک شرایط او را در اولویت کارهای خود قرار دهید. ۱) رفتارهای مثبت همسرتان را تحسین کنید و او را به انجام هر چه بیشتر آن
رفتارها ترغیب نمایید. به او بگویید که چقدر به وجودش افتخار می کنید و
دوست دارید همواره در کنارش باشید.
۲) وقتی همسرتان در حال صحبت کردن با شماست، به هیچ وجه حرفش را قطع
نکنید. صبر کنید تا کاملاً حرفش تمام شود و بعد نظر خود را بیان کنید.
۳) همسر خود را با انواع و اقسام خواسته ها و دستوراتتان برده و اسیر خود
نسازید. وقتی کاری از او می خواهید خودتان هم در عوض کاری برایش انجام
دهید. دقت کنید که این کار حتماً نباید مسئله مهمی باشد. شما هم می توانید
با انجام کارهای کوچک و به ظاهر کم اهمیت و حرفهایی محبت آمیز او را شاد
کنید و خستگی را از تنش بیرون آورید.
۴) خیلی از مواقع ما با حرفها و حرکاتمان همسرمان را نسبت به خود عصبانی و
ناراحت می کنیم. سعی کنید تا حد امکان از کارها و رفتارهایی که سبب دلزدگی
و ناراحتی همسرتان می شود بپرهیزید. حتی اگر به آن کارها علاقه دارید به
خاطر همسر و زندگی مشترکتان آنها را کنار بگذارید.
۵) برای ایجاد صمیمیت بیشتر سعی کنید با هم کتابی انتخاب کنید و آن را به
نوبت بخوانید. سپس در مورد آن با هم بحث و گفتگو نمایید. اگر اهل کتاب
نیستید، می توانید به جای آن با هم فیلمی را تماشا کنید و بعد درباره اش
حرف بزنید.
۶) در مورد روزهای اول آشنایی تان و ویژگی هایی که سبب شد نسبت به هم
علاقمند شوید گفتگو نمایید. ولی دقت کنید که اگر ویژگی های خوب ظاهر خود
را پس از گذشت سالها از دست داده اید بهتر است در مورد آنها حرفی نزنید.
چرا که هدف ما صحبت در مورد ویژگیهای ظاهری و فیزیکی نیست. به جای آن سعی
کنید آزادانه و صادقانه در مورد ویژگیهای مثبت روحی و شخصیتی یکدیگر گفتگو
نمایید.
۷) زمانی در روز یا در هفته را فقط به خودتان دو نفر اختصاص دهید. مثلاً
یک بعدازظهر با هم به پارکی بروید که هیچ کس حتی فرزندانتان نتوانند
مزاحمتان شوند و سعی کنید از این با هم بودن لذت ببرید.
۸) در آخر باز هم می گوییم: هیچ وقت احترام گذاردن نسبت به یکدیگر را
فراموش نکنید. (احترام به افکار، عقاید و دیدگاههای همسرتان باعث می شود
او نیز چنین احساساتی را نسبت به شما پیدا کند
9) مسئله دیگری که پس از
گذشت چند سال در زندگی های زناشویی رخ می دهد این است که افراد اغلب با
تعجب به احساسات شورانگیز خود در روزهای اول ازدواج می نگرند و با خود می
گویند چرا اینقدر زود ازدواج کردم ، یا این که آیا این فرد همان کسی است
که من می خواستم؟ البته این بدان معنا نیست که آنها دیگر همسرشان را دوست
نمی دارند، بلکه بدان معناست که دچار نوعی روزمرگی شده اند. در چنین
حالاتی فرد مثل یک قطار مسیری را دائم طی می کند و دیگر هیچ چیز این مسیر
برایش تازگی و جذابیت ندارد. متأسفانه با بروز چنین احساساتی افراد اغلب
حس می کنند که دیگر چیز تازه ای برای هم ندارند و به بن بست رسیده اند.
+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم مهر 1389ساعت   توسط ماه کوچولو
|
گر می خواهید ازدواج، روابط عاطفی و اجتماعی را آنطور که میل دارید ایجاد کنید به این نکته توجه ویژه ای داشته باشید:
«قبل از شروع صمیمیت، سؤالات خود را بپرسید.»
در جلسات مشاوره دیده شده وقتی از شخص می خواهیم سؤال های خود را از طرف
مقابل بپرسد، زود جبهه می گیرد: «مگر من جاسوس هستم » یا «مبادا به او
احساس بازجویی یا تفتیش دست دهد »
سؤالی که اینجا مطرح می شود، این است: آیا حاضرید یک ضبط صوت سی دی دار را
بدون این که بپرسید چه قابلیت ها و ضمانتی دارد بخرید یا این که آیا قبل
از سفر بدون هیچ سؤال از آژانس مسافرتی بلیت تهیه می کنید و هتل می خواهید
به نظر نمی آید در روابط انسانی و بخصوص روابط عاطفی نیز باید سؤالی بپرسیم
در اولین ملاقات ها باید سؤالات پرسیده شود تا شما تصمیم بگیرید آیا بیشتر
درگیر مسائل عاطفی شوید یا خیر. اصولاً قرار نیست منتظر بمانید آنقدر
صمیمی بشوید تا دیگر نتوانید حقیقت را در مورد او بپذیرید و یا به زور به
خود بقبولانید که همین است که هست.
ممکن است فکر کنید سؤال پرسیدن رمانتیک نیست و این کار، علاقه و عاطفه را
از بین می برد. پژوهش ها نشان داده ما از دوست جدیدمان سؤال نمی پرسیم
چون: «نمی خواهیم جواب ها را بدانیم!»
شاید هم بعضی ضرب المثل های غلط، راهنمای راه سعادتتان شده است:
«جهالت مایه سعادت است!»، «هرچه کمتر بدانی، راحت تری!» این مثل ها ابداً
در علم جدید معنا ندارد، بلکه «هرچه کمتر بدانید به شما آسیب بیشتری می
رسد».اگر می خواهید مطمئن شوید که شروع این رابطه و صمیمی تر شدن به نفع
هر دو نفر است یا نه، لازم است در موارد زیر سؤالاتی بپرسید و خود نیز
توضیحاتی هرچند کوتاه بدهید:
▪ وضعیت خانوادگی و کیفیت روابط خانوادگی
▪ روابط عاطفی گذشته و دلایل به هم خوردن آنها به طور کلی (بیان جزئیات موجب ناراحتی طرفین می شود و جایز نیست)
▪ درس های آموخته شده از تجارب زندگی
▪ اخلاقیات، ارزش ها و دیدگاه های اخلاقی
▪ دیدگاه های عاطفی، تعهد و ارتباط
▪ فلسفه مذهبی و روحی (که این جنبه ها بسیار مهم است)
▪ اهداف حرفه ای و شخصی
وقتی درباره موارد فوق سؤال می پرسید خودتان تعجب خواهید کرد که چگونه ظرف
۲۰ تا ۳۰ دقیقه به یک دنیا نکات ضروری و مهم درباره شخص مقابل دست یافته
اید که اثرات بسیار مثبتی روی تصمیم گیری شما می گذارد.
آیا عالی نیست که تا جایی که امکان دارد یک شخص را بشناسید و او شما را
بشناسد و بعد تصمیم بگیرید که صمیمی تر بشوید یا به طور انحصاری تری با او
رفت و آمد کنید
پرسیدن سؤال در زمینه های اساسی فوق روابط شما را مستحکم و پر از امید و عشق و آرامش می کند.
+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم مهر 1389ساعت   توسط ماه کوچولو
|
برای یک ازدواج موفق زوجین باید یکدیگر را به خوبی بشناسند. متخصصان در
موضوع ازدواج ،برقراری ارتباط طرفین،تفاوتهای روانی،درک احساسات
یکدیگر،درست تجزیه نمودن خلق و خوی یگدیگر را مورد بررسی قرار دادند.
در تستهای روانشناسی ازدواج ،در پاسخ به “۲۰ مورد از مواردی که شما و
همسرتان را خوشحال میکند بنویسید” مشاهده میشود که در اولین نگاه افراد به
۵ یا ۶ مورد اشاره مینمایند.
بحث در موضوعات ازدواج و فوائد آن از نظر زوجین دهها مورد به میان می آید.برای ایجاد یک ارتباط مناسب و خوب قابلیت مشاهده شرط است.
با توجه به انتظاراتی که طرفین از یکدیگر دارند و گله و شکایاتی که به
وجود می آید برای بدست آوردن این قابلیت مشاهده درونی،داشتن یک مهارت خاص
نیاز نمیباشد.
از طرف دیگر خارج از صحبت کردن ،تماس فیزیکی و ردو بدل کردن هدیه بین
طرفین،رفتار مناسب(خدمت به یکدیگر)، سخنان مناسب، چگونگی زمان صرف کردن
برای یکدیگر و سخنان محبت آمیز و همچنین فهمیدن علائق طرف مقابل از موارد
مهم برای موفقیت میباشد.
● نیازهای روانی خانمها
▪ احساس نیاز به محبت و دوست داشتن
▪ نیاز به توجه و کمک
▪ نیاز به درک خواسته ها
▪ نیاز به باور ترک نکردن آنها
▪ نیاز به تقسیم مشکلات کودکان با همسر
▪ نیاز به راحت صحبت کردن و ایجاد ارتباط
▪ نیاز به احساس اعتماد
▪ نیاز به تقدیر و تشکر به صورت مناسب
▪ نیاز به آرامش در محیط داخل منزل
▪ نیاز به اعتماد مادی
● نیازهای روانی آقایان
▪ نیاز به مختاریت(استقلال)
▪ نیاز به اعتماد به نفس
▪ نیازهای روانی جنسی
▪ نیاز به محدودیت ارتباطات
▪ نیاز به احترام
▪ نیاز به مجادله
▪ نیاز به باور کردن قدرت خود
▪ نیاز به رفتار عادلانه
▪ نیاز به آرامش در محیط بیرون
▪ نیاز به استقلال مالی
+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم مهر 1389ساعت   توسط ماه کوچولو
|
بدون توجه به مدت زمان شروع زندگی مشترک، ایجاد اعتماد از جایگاه بسیار
بالایی برخوردار است زیرا در صورت عدم وجود این مؤلفه در زندگی، ایجاد
رابطه عاطفی با همسر با مشکل روبه رو خواهد شد.
اعتماد کردن در زندگی ساده نیست و به صورت تدریجی به دست می آید و گاهی
حتی سال ها طول می کشد اما با بکار بستن نکات زیر می توان استحکام و میزان
اعتماد سازی در زندگی را افزایش داد:
در صورتی که یکی از زوجین قصد ایجاد تغییر و یا تصمیم گیری برای خرید
وسیله دارد باید حتماً همسرش را از قبل مطلع سازد زیرا در غیر این صورت
امکان ایجاد ناراحتی وجود دارد.
زن و شوهر باید همواره یکدیگر را باور داشته و هرگز از تشویق یکدیگر مضایقه نکنند.
زن و شوهر باید یکدیگر را از نیازهایشان آگاه ساخته و به خاطر داشته باشند که همسرشان نمی تواند ذهن آنها را بخواند.
هرگز نباید چیزی را از یکدیگر مخفی کنند، زیرا باعث بی اعتمادی در طرف مقابل شده و ترمیم آن به سادگی امکانپذیر نیست.
آنها باید همواره شخصیت واقعی خود را داشته و از تقلید و جلوه دادن خود به شکلی دیگر خودداری کنند زیرا همسر متوجه تغییر خواهد شد.
در حالی که بسیاری از افراد بر این باورند که تأیید نظر همسرشان می تواند
باعث بهبود وضعیت زندگی شان شود، زن و شوهر باید بدانند برای گرفتن نتیجه
باید در زندگی نظر خود را بیان کنند.
قرار دادن محدودیت و حد و مرز: زن و شوهر باید حد و مرزهایی را برای روابط
خود تعیین کرده باشند. همسران باید یکدیگر را از موارد و خصوصیات اخلاقی
ای که آنها را آزار می دهد، آگاه کرده و درصدد رفع آن برآیند.
مسئولیت پذیری: در صورتی که زن یا شوهر مرتکب اشتباهی شده یا پنهان کاری
کرده است، باید مسئولیت آن را بر عهده بگیرد و هرگز طوری وانمود نکند که
اتفاقی نیفتاده و یا طرف مقابلش در اشتباه است زیرا این مسئله بیشتر باعث
عدم اعتماد خواهد شد.
+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم مهر 1389ساعت   توسط ماه کوچولو
|